Nieuw

Verslag festival Appelbergen op 31 augustus 2018.

 Twee dagen na het festival zit ik op een avond achter in de tuin en hoor ineens die prachtige klanken van Gabrielles Sang uit de film As it is in heaven. Iemand in de buurt laat dit lied keer op keer horen. Direct gaan mijn gedachten weer terug naar onze avond van het festival want daar werd immers dit lied gezongen door een koor. Zou het zo zijn dat iemand daar geweest is en ook verslingerd is geraakt aan die prachtige melodie? Ik hoop het want dat is één van onze doelen. Muziek dichterbij de mensen brengen. Dit jaar hadden we ook als doel het zoeken van verbinding tussen de artiesten en wat bleek? De Drift, Yumi, Michelle en Floor slaagden hier ieder op een eigen manier in. Tenslotte wilden we dit jaar iets extra’s  doen voor de vrienden van ons festival en zo werd het idee geboren om een etentje aan te bieden in de Groenenberg voorafgaand aan het festival. Het bleek een groot succes met veel dank richting de vrijwilligers  die een heerlijke maaltijd hadden voorbereid.

Het was het jaar na onze lustrumeditie met de Noordpool troupe waarin alles even anders was. Nu weer terug naar de basis met artiesten uit Glimmen en naaste omgeving. Het was weer vertrouwd met drie podia en de kwaliteit van de artiesten was ook dit jaar erg goed. Verder klonk het geluid als een klok, was de indeling van het programma goed in balans, werkte het weer enorm mee en zorgde deze mix voor een heerlijke festivalsfeer. Omdat het festival altijd aan het eind van de zomervakantie wordt gehouden, en nu helemaal, is het ook een ontmoetingsavond waarbij mensen elkaar weer zien en kunnen bijpraten. Dat gebeurde vooral vooraf, in de pauze en achteraf want tijdens de meeste optredens was de aandacht van het publiek voor de muziek optimaal. Voor de artiesten moet dit een heel fijn gevoel zijn geweest. Zelf merkte ik dit vooral op direct na de pauze tijdens de twee instrumentale nummers uit de film As it is in heaven. De piano, maar met name de dwarsfluit werd door iedereen ademloos aangehoord. Hoe mooi wil je het hebben!!!  Wat mij betreft had dit nog veel langer mogen duren. Het festival was toen al op de helft en er was ook al veel genoten. Wat te zeggen van de Smit; een heerlijke band met vrolijke, aanstekelijke Nederlandstalige liedjes. Zij  openden het festival. Het klonk vanaf het begin direct al goed en toen ze enkele uren later het festival mochten afsluiten werden ze helemaal in de armen gesloten. Er werd gedanst en zelfs een polonaise ingezet. Een voltreffer dus. Na de opening naar podium 2 want onder de boom stonden twee jonge dames klaar. Michelle Bazuin begeleidde de 14 jarige Floor Koopman en zij betoverde ons allemaal met een dijk van een stem. Natuurlijk was het vet spannend  voor haar en dat was te zien maar absoluut niet te horen. Elke noot was raak en Michelle ondersteunde haar in het tweede liedje met een prachtige tweede stem. Voor mij was het duidelijk; we gaan zeker meer van Floor horen!! Michelle kon direct hierna naar podium 1 om als frontvrouw te zingen bij de Drift. Een band die door Reinier vd Molen  is opgericht en pas sinds kort in een nieuwe samenstelling opereert. Reinier is begonnen als duo op het festival maar heeft inmiddels een heuse band om zich heen gebouwd. De sound klinkt nu nog rijker en volwassener, met mooie arrangementen, en vooral de Nederlands talige liedjes komen hier heel goed in uit. Hier stond een band waar veel muziek in zit met Reinier als een dynamische motor van het geheel. Michelle liet overigens hier zien dat ze ook, en misschien wel vooral, als zangeres met een band heel goed uit de voeten kan. Ze heeft van nature al een mooie en ontspannen uitstraling; voeg dat bij een warme stem en je krijgt een talent waar we zeker meer van gaan horen. Van de jeugd gingen we ineens naar het oudere segment en kwamen terecht bij onze Glimmense bard Eltjo. Presentatrice Marjan Koekoek herinnerde ons er nog even aan hoe hij het festival 2016 heeft gered omdat hij toen tijdens de (onweers)buien onder een tarp in het donker bleef doorspelen en zo de stemming optimaal hield. Ook nu was Eltjo op z’n best en erg gevarieerd met o.a. een zelfgemaakt Nederlands liedje, folk ( Sally Garden), goud van oud ( Incredible String Band) en een liedje op een dulcimer. Hij kan zo wel een hele avond vullen en het publiek boeien want zijn gitaarspel is soepel, hij heeft een fijne stem en een ontwapende presentatie.

Na de pauze mochten, zoals eerder al genoemd, Jonne en Marjon de inmiddels nachtelijke hemel vullen met prachtige piano en fluitklanken waarna een gelegenheidskoor het mooi ‘afmaakte ‘ met de twee bekende liedjes uit de film :Gabrielle’s sang en Lena’s sang. Leef het leven, hartstochtelijk gezongen en subtiel begeleid. Jonne van Bruggen heeft mooi werk afgeleverd!! De stoeltjes werden weer gedraaid om te kijken naar podium 3 want daar stond Yumi. Zij pakte ons allemaal in met een Japans liedje maar nog meer met een fantastische vertolking van Bloed, zweet en tranen van André Hazes. Hij zal het zeker met een glimlach hebben aangehoord. De koek was voor haar nog niet op want ze kon direct door naar podium 1 om ook een nummer te zingen met de Drift. Wat heeft zij ontzettend veel mogelijkheden!! Ze pakt helemaal uit met haar stem, met humor en met een heerlijke performance die soms lijkt op die onvergetelijke Ushi Hiroshaki van Wendy van Dijk. Duidelijk is dat onze Yumi nooit verveelt!!

Alles werd soepel aan elkaar gepraat door Marjan Koekoek. Inmiddels ook al een bekende presentatrice bij ons en dat doet ze telkens op een spontane en warme manier. En zo was het al heel snel half 11 en donker in het bos. Niet overal want de twee paden waren sfeervol verlicht door honderden lampjes. Het mochten dit jaar geen fakkels zijn vanwege de droogte maar deze verlichting mocht er ook zijn. Voor de vrijwilligers was het echter wel veel meer werk om ze overdag op te hangen en in het stikdonker weer weg te halen. Maar dat hoort erbij en zo lag het festivalterrein er zaterdagochtend bij alsof er nooit een festival was geweest. Hulde voor al die vrijwilligers die tot diep in de nacht hebben staan opruimen. Zaterdagochtend was het voor het bestuur en de catering, in zeer goede handen van Irma Karsten(!),  nog verder alles opruimen en sorteren voor een volgende editie.

En wanneer die is? Over die vraag gaat het bestuur zich de komende tijd buigen. In ieder geval hebben wij, Bert Haan, Lucie Jonker, Bert Romkes en ik, een heel goed gevoel overgehouden aan deze 6e editie en hopen dat we hiermee weer mensen over de streep hebben getrokken om zich toch vooral voor editie 7 aan te melden als artiest. Bezoek vooral binnenkort ook onze website www.festivalappelbergen.nl  omdat hier heel veel prachtige foto’s komen te staan ( gemaakt door Jeroen Bos) die ons weer voor even terugbrengen naar die sfeervolle vrijdagavond op de laatste dag in augustus.

Jaap Bakker

Festival Appelbergen 2018

Op de laatste vrijdag in augustus vindt dit jaar de 6e editie plaats van festival Appelbergen. Ook nu weer is het bestuur op zoek naar muzikaal talent uit Glimmen e.o. Wij regelen een prachtige plek in het bos, bieden enthousiast publiek, zorgen voor goed geluid en licht en organiseren natuurlijk ook verder alles eromheen. In feite hoeven de artiesten alleen maar 'hun ding' te doen.

We zullen ons de komende weken oriënteren op het programma en willen graag weten of er nog talenten zijn die we nog niet ontdekt hebben en die graag willen meedoen. Dus, heb je zin om te spelen, te zingen, alleen, samen of in een band of koor; laat van je horen!!! Dit kan door een berichtje te sturen naar bakkerjaap22@gmail.com of bellen naar 0623927519. Maar je mag natuurlijk ook naar Eikenweg 4 komen om je aan te melden.

Mede namens het bestuur, Jaap Bakker en Lucie Jonker